« می‌شود لطفاً ساکت باشی؟ | صفحه‌ی اصلی | هیچ...
درحاشیه رمان جلبک »

آبی آرام

November 4, 2016


Mansour.jpg

از چهارشنبه شروع شد. می‌گفتند ماندنی نیست و تنها یک معجزه ممکن است او را روی زمین نگه دارد؛ و این برای ما که سالهاست دور مانده‌ایم از معجزه، خبر خوبی نبود.
من تمام این سالها استقلالی بوده‌ام، چه آن روزهایی که با قانون من درآوردی جماعت و بی‌کفایتی مدیران وقت استقلال، سر از دسته‌ی سوم درآوردیم و چه آن روزی که قهرمان آسیا شدیم؛ با همین منصورخان پورحیدری، با آبی آرام.
من تمام این سالها استقلالی بوده‌ام، یک استقلالی آرام و نه چندان متعصب. یکی از همان‌ها که نه اهل اشک ریختن روی سکو‌اند و نه اهل کل کل و دعوا. اما امروز، در میانه‌ی این جمعه‌ی سخت، چند ساعتی است که با مرور عکسهای آقای باشخصیت، گریه می‌کنم.
پورحیدری شخصیت و هویت استقلال بود و حالا، بعد از مرگ شیرهای پیر، بعد از حجازی و پورحیدری، فقط می‌توان نشست و به رقص کفتارهای جوان نگاه کرد.
خداحافظ آقای باشخصیت، خداحافظ آبی آرام.

پی‌نوشت: نام عکاس و صاحب عکس را متاسفانه نمی‌دانم.

لينک مطلب | 4:44 PM