« ما ماندیم و حتی خندیدیم... | صفحه‌ی اصلی | چه قدر خوبیم ما! »

نظریه‌ی ادبی!

July 2, 2016


شما مختارید باور نکنید، می‌توانید حتی به من بخندید، اما من واقعاً فکر می‌کنم تنها چیزی که می‌تواند یک رمان (و نه یک داستان کوتاه) را از معمولی بودن نجات بدهد و به قله نزدیک‌اش کند، دوست داشتن است. آن پشت، یک شوری، اشتیاقی، بیم و امید مطلقی باید باشد که این طرف بشود خون و بچرخد توی رگ‌های رمان. از سری‌دوزی و انجام وظیفه و نوشتن برای ماندن توی بورس و به چشم آمدن، شاهکار در نمی‌آید و نمی‌آید.

لينک مطلب | 10:14 PM