« پینوکیو در سرزمین عجایب
کوتاه، درباره‌ی رمان دیوار علیرضا غلامی
| صفحه‌ی اصلی | فلان فلان شدگی »

گل واژه

November 22, 2015


من اگر روزی برای درمان ریزش مو سراغ یک متخصص پوست و مو بروم و ببینم خودش کچل است یا اگر برای کاهش وزن پیش یک متخصص تغذیه بروم و ببینم BMI طرف بالای 37 است، احتمالاً همان دم در اتاق راهم را کج می‌کنم و بی‌آنکه چیزی بگویم، بر می‌گردم. اما اگر همان متخصص درمان ریزش مو، یا متخصص تغذیه‌ی در معرض انفجار، اهل ادعا و بالای منبر رفتن و شلوغ کاری هم باشد، به احتمال فراوان، به جز لبخند من، سهمی هم از انگشت میانی دست راستم خواهد داشت.
حالا، لطفاً وقتی می‌خواهید درباره‌ی روابط انسانی، اخلاق یا ثبات شخصیت آدم‌ها، تعادل یا فهم و شعور دیگران حرف بزنید، قضاوت کنید، بالای منبر بروید یا برای نجات روابط آدم‌ها راهکار نشان این و آن بدهید، قبلش نگاهی به آینه، داشته‌هایتان و آن‌چه پشت سر گذاشته‌اید بیندازید. جلوی میدل فینگر را از هرجا بگیریم، غنیمت است.

پی‌نوشت: خواهش می‌کنم گل واژه‌هایی شبیه این که «آن‌ها چیزهایی را تجربه کرده‌اند که ممکن است به ما کمک کند» و «دانش و تجربه‌ی آن‌ها باعث می‌شود ما مثل آن‌ها شکست را تجربه نکنیم» را هم کنار بگذارید. من یکی ترجیح می‌دهم پای تجربه‌های یک آدم موفق بنشینم تا یک شکست خورده‌ی حراف خود بزرگ بین.



نظرها

یاد دکتر فلانی افتادم که توی ماهواره بحث و دکانش حسابی گرمه اون وقت خودش سوابقش همین چیزی هستش که شما گفتید.