« پدیده‌ی قرن | صفحه‌ی اصلی | و پاییز حتماً برگ‌ها می‌ریزند... »

نود و سه

March 19, 2015


چطور گذشت؟ سه ماه جهنمی اول را که تاب آوردم، یک شب، اوایل تیرماه، خودم را گوشه‌ی رینگ گیر انداختم و از خودم پرسیدم که تا کجا می‌خواهی ادامه بدهی؟ و خب، تمام شد. سخت بود، اما تمام شد. حالا، بعد از آن ماجرا، آدم محافظه کار و خودخواه‌تری شده‌ام، آدمی که همه‌ی تخم‌مرغ‌هایش را در یک سبد نمی‌چیند و همه‌ی کارت‌هایش را همان اول بازی خرج نمی‌کند. ممکن است این آدم جدید را کم‌تر دوست داشته باشم، اما خب، دروغ چرا، این یکی آدم خوشحال‌تری است و همین به نظرم کافی است.
چطور تمام شد؟ خوب، بهتر از آن‌چه انتظارش را داشتم. جاه‌طلبی‌ چیز غریبی است و من، حالا، راضی‌ام از همه‌ی دیوانگی‌ها و نه نگفتن‌ها و تجربه‌های جدید کاری‌ام.
چه پیش می‌آید؟ کسی چه می‌داند، شاید توی دست جدید یک استریت فلش برایم کنار گذاشته باشند. هرچه باشد اما، من از پای این میز تکان ‌نمی‌خورم...

لينک مطلب | 9:26 PM