« گفت و گو با تاریکی | صفحه‌ی اصلی | ساربان سرگردان »

بانوی اردیبهشت

May 26, 2014


آقای دکتر براهنی و آقای گلشیری و کوشان عزیز: رسیدگی به نوشته­های ناتمام خودم را به شما عزیزان واگذار می­کنم. ساعت یک و نیم است. خسته­ ام. باید بروم. لطف کنید و نگذارید گم و گور شوند و در صورت امکان چاپ‌شان کنید. نمی­گویم بسوزانید. از هیچ­کس متنفر نیستم. برای دوست داشتن نوشته­‌ام. نمی­خواهم، تنها و خسته­ ام برای همین می‌روم. دیگر حوصله ندارم. چقدر کلید در قفل بچرخانم و قدم بگذارم به خانه­ای تاریک. من غلام خانه­‌های روشنم.

«غزاله علیزاده»

لينک مطلب | 8:17 PM