« دهمین روز | صفحه‌ی اصلی | خیال‌بافی‌های وقت سفر »

به نام مادر

December 4, 2012


«من اهل زانوی غم‌ بغل گرفتن و آه و افسوس نیستم. هر مانعی باشد با آن مبارزه می‌كنم، در این مسیر یا مانع می‌شكند یا من.»

این‌ها را دیروز خواندم، وسط حرف‌های خشایار دیهیمی، توی ایلنا؛ و خب حالا، همین امروز، شکستن یکی از همان موانع سخت را دیدم، به دست یکی که خسته نشد، نبرید، ماند و جنگید؛ و این برای همه‌ی آن‌هایی که به روزهای نیامده امیدوارند، خبر خوبی است.

لينک مطلب | 9:33 PM