« کنار جایی خالی | صفحه‌ی اصلی | دهمین روز »

هذیان به سعی نیمه شب 20

November 22, 2012


باید یک روز چیزی بنویسم درباره‌ی این‌ که خیلی از ما دوست داشتن بلد نیستیم؛ یا بهتر بگویم، می‌ترسیم از دوست داشتن و جار زدن‌اش، بس که دوست داشته‌ایم و جنبه‌اش را نداشته‌اند و ناامیدمان کرده‌اند. شده‌ایم عاشقان در سایه و درگوشی، آدم‌های ریاکار و دروغ‌گو... پیش دیگران کم محلی می‌کنیم و لابد بزرگی و غرور و خفن بودن‌مان را به رخ آدم‌های دور و برمان می‌کشیم و بعد به وقتش می‌افتیم به غلط کردم گفتن و ناز کشیدن. خب چه مرضی است این؟

لينک مطلب | 12:03 AM