« یک مهمانی، یک رقص | صفحه‌ی اصلی | فقط چند لحظه کنارم بشین »

هذیان به سعی نیمه شب 19

October 23, 2012


و بعد، یک روزی می‌رسد که بالاخره یاد می‌گیری کلمات وفادارتر از آدم‌ها هستند، صبورتر حتی؛ یاد می‌گیری که سکوت کنی و به جای حرف زدن، فقط بنویسی؛ یاد می‌گیری که دردها و روزمرگی‌ها و خستگی‌هایت را بریزی توی داستان‌هایت و آخرش هم ابرو بالا بیندازی و وانمود کنی که یک داستان فقط یک داستان است و هیچ نشانی از زندگی تو را در خودش ندارد...

لينک مطلب | 10:35 PM