« مردی با تیشرت شکلاتی | صفحه‌ی اصلی | در ستایش دروغ، نشر چشمه، نشر افق، روزنامه شرق و چیزهای دیگر »

اردیبهشت نود و یک

May 4, 2012


اگر فرار می‌کنم شاید از ترسم است. من می‌ترسم، حق با توست، حق همیشه با توست، اما این هیچ راه‌حلی نیست، این را مطمئنم. فرار همیشه زندگی‌ام را سرراست کرده، ساده کرده. سادگی، نه، فقط خالی بودن نیست؛ آسودگی هم هست. مثل صراحت، مثل صراحت تو که آسوده‌ات می‌کند از دیدن حواشی و جزئیات. با سیاه و سفید و خط صریح وسط زندگی راحت‌تر است، این را قبول کن؛ پیچک شدن به هر حرکت حتا پر دردسر، نمی‌نویسم رسم روز، آسوده‌ات می‌کند از این‌که تنها بایستی، که تنها فکر کنی، که تنها، کسی که هستی، باشی.

«سه داستان عاشقانه- شمیم بهار»

لينک مطلب | 10:03 PM