« سنگر و قمقمههای خالی (شش)
سندرم قلب خالی |
صفحهی اصلی
| تهران مخوف »
زنهار از این بیابان وین راه بینهایت
من از شهرها و شهرستانهای دیگر خبر ندارم، اما توی دادگاههای تهران، خیلیها به خاطر توهین، تهمت و تشویش اذهان عمومی پرونده دارند. مجازات چنین پروندههایی هم مشخص است. اگر قرار باشد هرکس، بی سند و مدرک، حرف و عملی را به دیگران نسبت دهد، دیگر سنگ روی سنگ بند نمیشود.
برای یادآوری مینویسم که طبق مادهی 18 قانون جرایم رایانهای: «هرکس به قصد اضرار به غیر یا تشویش اذهان عمومی یا مقامات رسمی بهوسیله سیستم رایانه یا مخابراتی اکاذیبی را منتشر نماید یا در دسترس دیگران قرار دهد یا با همان مقاصد اعمالی را برخلاف حقیقت، رأساً یا به عنوان نقل قول، به شخص حقیقی یا حقوقی یا مقامهای رسمی به طور صریح یا تلویحی نسبت دهد، اعم از اینکه از طریق یاد شده به نحوی از انحاء ضرر مادی یا معنوی به دیگری وارد شود یا نشود، افزون بر اعاده حیثیت به حبس از نود و یک روز تا دو سال یا جزای نقدی از پنج تا چهل میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد».
از اینجا به بعد دیگر این آدمها هستند که تصمیم میگیرند «ملاحظه»ی کسی و چیزی را بکنند یا نه.
پینوشت: متاسفم که این بحثها فقط و فقط خوراک آدمهای بیهویت، بیمار و بزدلی مثل نویسندهی وبلاگ گاسیپ را فراهم میکند و اجازه میدهد که ماردوشهایی مثل او به حیاتشان ادامه دهند و از آب گل آلود ماهی بگیرند.
- عنوان از حافظ است.
لينکده
- ساختار جدید جایزهی ادبی هفتاقلیم
نیمهی سوخته
- آن که کدو را ندید
خواب بزرگ
- گوشت خوار
میثم کیانی
- به اتاق بر میگردم، پس هستم
حسین نوروزی
- راهکارهایی برای زنده ماندن در نمایشگاه کتاب
انگار نه انگار


![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)