« سنگر و قمقمه‌های خالی (پنج)
تنهایی بدون لهجه
| صفحه‌ی اصلی | پایین آوردن پیانو از پله‌های یک هتل یخی »

چند نکته درباره‌ی جایزه‌ی یازدهم

February 26, 2012


این چند روز خیلی‌ها درباره‌ی یازدهمین دوره‌ی جایزه‌ی گلشیری و بی‌توجهی هیئت اجرایی این دوره به مفاد «آیین‌نامه‌ی اجرایی جایزه» - و نه اساس‌نامه بنیاد گلشیری - نوشته‌اند؛ صریح‌ترین و مستندترین‌شان هم تا امروز، همین یادداشت کوتاه آقای سناپور است که تقریبا به همه‌ی آن‌چه باید، اشاره کرده است. چند نکته اما می‌ماند که به نظرم پیش از هر واکنشی، بد نیست درباره‌شان حرف بزنیم.

یک) طبق بند 5 ماده‌ی «ت» آیین‌نامه‌ی اجرایی جایزه، جایزه‌ی مشترک بی‌معنی است. این یعنی، هم در دوره‌ی یازدهم و هم در دوره‌ی نهم، که حامد حبیبی، حامد اسماعیلیون، پیمان اسماعیلی و من برگزیده شدیم، به آیین‌نامه‌ی اجرایی توجه نشده است. این‌که چرا آن زمان حرفی از این اشتباه نبود و صدایی بلند نشد، چیزی است که می‌شود درباره‌اش حرف زد...

دو) طبق تبصره 1 ماده «ب» آیین‌نامه، شرکت اعضای گروه اجرایی در مرحلـﮥ‏ نظرخواهی مانعی ندارد، اما اعضای گروه نمی‌توانند جزو داوران جایزه در مرحلـﮥ‏ نهایی قرار بگیرند؛ و این یعنی بر اساس این آیین‌نامه، آقای خدایی نمی‌توانستند جزو داوران مرحله‌ی نهایی باشند.

سه) دنبال سرپوش گذاشتن روی چیزی نیستم، دلیلی هم برای این کار ندارم؛ اما هشت سال سر و کله زدن با پیمانکارها و کارفرماها در امور قراردادها، به من یاد داده است که گاهی توجه کردن به حاشیه‌های یک قرارداد یا آیین‌نامه، می‌تواند شکل ماجرا را عوض کند. حالا که قرار است بر اساس «آیین‌نامه‌ها» حرف بزنیم، بد نیست به این نکته هم توجه کنیم که دوسالانه شدن جایزه تبعات «حقوقی» هم دارد و اولین اثرش بی‌اعتبار شدن آیین‌نامه‌ی اجرایی جایزه‌ای است که پیش از این، سالانه برگزار شده و قرار بوده همچنان سالانه برگزار شود. اگر هیئت مدیره بنیاد، یا هیئت امنای آن، به صراحت از معتبر بودن آیین‌نامه‌ی اجرایی «سابق» جایزه پس از دوسالانه شدن حرف نزده باشند، می‌توان این «حق» را به هیئت اجرایی جایزه داد که به شکلی دیگر جایزه را برگزار کنند.

لينک مطلب | 7:25 PM