« ... | صفحهی اصلی | این روزها »
You've already gone
یک. خانهنشینی از فردا تمام میشود و بعد از دو ماه، روزمرگی دوباره آغاز میشود. این یک هفتهی آخر سخت گذشت و سخت گذشتناش هم هیچ ربطی به این فردایی که قرار است بیاید نداشت. بهمن خوبی نبود این ماهی که گذشت؛ آدم گاهی فکر میکند به آخر خط رسیده، گاهی حس میکند شکست خورده یا تمام شده و در این بهمنی که قرار است امشب تمام شود، این «گاهی» زیاد تکرار شد. هرچه پیش بیاید، روزگار بعد از این هرطور که بگذرد، ما یک زندگی به خودمان بدهکاریم. یک زندگی معمولی که همه چیزش - از دوست داشتن و پول درآوردن و متفاوت بودن تا هر کوفت دیگری که این زندگی را میسازد - با آنچه ادایش را در میآوریم خیلی فاصله دارد.
دو. سقف این خانهی مجازی هم ترک برداشته. سقف خانه که ترک داشته باشد، دل و دماغ زندگی زیر آن سقف هم ترک بر میدارد. میگویند از کسی کاری ساخته نیست جز استاد معماری که آجرهای این خانه را روی هم گذاشته، استاد هم که فعلا در ممالک مترقی به سر میبرد و این یعنی یک دنیای مجازی است و یک استاد معمار...
سه. آهنگ این روزها.
لينکده
- شما هم کتاب گرفتار دارید؟
حسن محمودی- روزنامهی فرهیختگان
- هر صدای ادبی یک دنیای منحصر به فرد است.
داوود غفارزادگان
- هشت کتاب در دور نهایی جایزهی هفتاقلیم
مهر
- تا هر لحظه هوس کردم عاشقت باشم
ازدواج- شعری از مجتبا پورمحسن
- بازی کردن با آبروی یک صنف فرهنگی
کاوه فولادی نسب

![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)