« بیست سال تنهایی | صفحهی اصلی | آخرین سامورایی »
بچهها، آدم باشید!
طرف یک سال نیست از ایران رفته، بعد دو روز پیش برای من ای-میل زده که «سال جدید میلادی را به تو و خانوادهی محترمات تبریک میگویم»...
شما را به جان همان کاجهایی که در خانههایتان هوا کردهاید قسم میدهم، نکنید این کارها را. بگذارید چند سال بگذرد، گذشتهها کمرنگ بشوند، یادمان برود که بودید و چه میکردید اینجا و درگیر چه چیزهایی بودید، بعد بردارید برای آدم، دو روز مانده به شب یلدا و دوازده روز مانده به شب اول ژانویه، ای-میل بزنید و بنویسید merry christmas !
لينکده
- تداوم چند خط خون
کوتاه، دربارهی مجموعه داستان رگبار
- ادبیات، دینامیت نیست
محمد حسینی
- نامزدهای نهایی جایزهی مهرگان معرفی شدند
ایسنا
- شما هم کتاب گرفتار دارید؟
حسن محمودی- روزنامهی فرهیختگان
- هر صدای ادبی یک دنیای منحصر به فرد است.
داوود غفارزادگان
| آرشيوکتاب ماه
هنوز هم ماشینها گیر کردهاند توی ترافیک و بوق میزنند. مثل همیشه. سرم را از پنجره تو میآورم. اینجا هم چیزی تغییر نکرده. همه چیز مثل همیشه است. سیگار توی بالکن یا جلوی در خانه بیشتر از توی خانه مزه میدهد. پاکت سیگار را بر میدارم. سرم درد میکند. در بالکن را باز میکنم. صدای آبپاش همسایه از بالکن بالای سرم میآید. دوست دارم دوباره بخوابم اگر این صدای دمپاییها بگذارد. پابرهنه توی بالکن میروم.
«فارسی بخند» مجموعهای است از داستانهای کوتاه سپیده سیاوشی که نشر قطره منتشر کرده است.
![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)