بیست سال تنهایی

شما كه انگار خداحافظي كرده بوديد كه. دوباره برگشتيد؟ من شما را از فيدريدرم حذف كرده بودم. حالا دوباره مشترك شدم.

خدايش بيامرزاد

چقدر در این سی سال دید ما عوض شد.. چقدر فرق بین دوست و دشمن را فهمیدیم و یاد گرفتیم در این روزگار آدم خوب هم پیدا می شود

سلام ، تازه بلاگتون رو پیدا کردم ؛ خواستم بگم خیلی جالب و روان مینویسید.پاینده باشید و نویسنده ;)

تو هم عصاب نداریآ...

در ارتباط با پست آدمها

پدرام: به خدا...

ساده بودن اش در این روزگارِِ مردمانِ هفت خط نهایتِ زیرکی بود، بسیار کسان به او خندیدند و مضحکه اش کردند اما به قولِ انگلیسی «خنده ی آخر» برای او ماند که به ریشِ این مردمان که در تاریخ بدنام خواهند ماند بخندد

برای پست بالایی :
امان از جو گیری :)

سلام آقاي رضايي زاده
خيلي خوشحالم كه باز داريد مي نويسيد

ارادت مند
مهدي پدرام