« این یادداشت تا دلتان بخواهد مخاطب خاص دارد! | صفحهی اصلی | یکی این پایین تو را دوست دارد »
حاشیهی هشتم+ پینوشت
برخلاف آنچه این روزها و در حاشیهی نامزدهای دریافت هشتمین جایزهی بنیاد گلشیری گفته میشود، قرار گرفتن مجموعه داستان «چیزی در همین حدود» بهروژ ئاکرهیی در بخش مجموعه داستان اول، به تنهایی، اشتباه نیست و هیچ ضدیتی با آییننامهی اجرایی بنیاد گلشیری ندارد. انتشارات نیلوفر البته پیش از این، مجموعه داستان «ما اینجا هستیم» بهروژ ئاکرهئی را منتشر کرده بود اما این مجموعه -درست یا غلط- در پنجمین دورهی جایزهی بنیاد گلشیری، مجموعه داستان کوتاه بههمپیوسته تلقی شده و در کنار نامزدهای بخش رمان اول قرار گرفته بود.
اینجا جای بحث و جدل دربارهی درستی یا نادرستی تصمیم گروه کاری پنجمین جایزهی گلشیری نیست، اما اگر فرض کنیم قرار گرفتن یک مجموعه داستان - هرچند از نوع بههمپیوستهاش- در کنار چند رمان و رقابت با آنها درست باشد، آن وقت مجبوریم نگاهی به جلد «ها کردن» پیمان هوشمندزاده بیندازیم و از خودمان بپرسیم که چرا گروه کاری هشتمین جایزهی بنیاد از کنار آن «مجموعه داستان بههم پیوسته»ای که روی جلد -و درست پایین «ها کردن»- آمده، بیتفاوت گذشته و قرار است مجموعهی هوشمندزاده - برخلاف رویهی پیشین بنیاد- در بخش «مجموعه داستان»، و نه «رمان»، داوری شود.
و اگر جز این باشد و بپذیریم که در پنجمین جایزه ی بنیاد گلشیری اشتباهی اتفاق افتاده، آن وقت دیگر «چیزی در همین حدود» بهروژ ئاکرهیی مجموعه داستان اول نویسندهاش نخواهد بود.
شاید اشتباه میکنم، اما اگر «هاکردن» هوشمندزاده و «چیزی در همین حدود» ئاکرهیی دو اثر برگزیدهی امسال شوند- که اتفاقا هیچ دور از ذهن نیست- آنوقت باید منتظر ترکتازی مخالفان و بدخواهان بنیاد گلشیری باشیم و شکل گرفتن حاشیهای دیگر. شما اینطور فکر نمیکنید؟
پینوشت:
پاسخ گروه کاری هشتمین جایزهی بنیاد گلشیری به این یادداشت را میتوانید اینجا بخوانید.
لينکده
- تداوم چند خط خون
کوتاه، دربارهی مجموعه داستان رگبار
- ادبیات، دینامیت نیست
محمد حسینی
- نامزدهای نهایی جایزهی مهرگان معرفی شدند
ایسنا
- شما هم کتاب گرفتار دارید؟
حسن محمودی- روزنامهی فرهیختگان
- هر صدای ادبی یک دنیای منحصر به فرد است.
داوود غفارزادگان
| آرشيوکتاب ماه
هنوز هم ماشینها گیر کردهاند توی ترافیک و بوق میزنند. مثل همیشه. سرم را از پنجره تو میآورم. اینجا هم چیزی تغییر نکرده. همه چیز مثل همیشه است. سیگار توی بالکن یا جلوی در خانه بیشتر از توی خانه مزه میدهد. پاکت سیگار را بر میدارم. سرم درد میکند. در بالکن را باز میکنم. صدای آبپاش همسایه از بالکن بالای سرم میآید. دوست دارم دوباره بخوابم اگر این صدای دمپاییها بگذارد. پابرهنه توی بالکن میروم.
«فارسی بخند» مجموعهای است از داستانهای کوتاه سپیده سیاوشی که نشر قطره منتشر کرده است.
![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)