« بیا دربارهی طعمش حرف بزنیم | صفحهی اصلی | احساس سوختن به تماشا نمیشود »
بزرگراههای تنهایی
«یه شاخه نیلوفر» برای من که امیدوار بودم ترانهها و ملودیهای اولین آلبوم رسمی و مجاز محسن چاووشی جنس دیگری داشته باشند، «آلبوم» دوست داشتنیای نیست، انتظار چیزی جز این را میکشیدم و از تکرار این همه آه و ناله و اصرار بر این سبک اجرا هم سر در نمیآورم راستش. هیچ دقت کردهاید که هرچه پیش آمدهایم و از اولین آلبومها و کارهای زیرزمینی چاووشی فاصله گرفتهایم، خشونت و اقتدار پنهان در «تنهایی» آهنگهای او هم جایشان را به درماندگی و ویرانی دادهاند؟
از اینها که بگذریم اما، باید اعتراف کنم که در همین آلبوم هم نمیشود «تبریک» را دوست نداشت و خیال میکنم «هفتههای تلخ من» هم فقط خوانده شده برای اتوبانگردیهای شبانهی آدمها و هیولاها! برای سرگردانی در بزرگراههای تنهایی...
مرتبط:
- یه شاخه نیلوفر (علیرضا معتمدی)
- در باب محسن چاووشی به بهانهی «یه شاخه نیلوفر» (POV)
- صدای یک سینهسوخته (بابک ریاحیپور)
لينکده
- شما هم کتاب گرفتار دارید؟
حسن محمودی- روزنامهی فرهیختگان
- هر صدای ادبی یک دنیای منحصر به فرد است.
داوود غفارزادگان
- هشت کتاب در دور نهایی جایزهی هفتاقلیم
مهر
- تا هر لحظه هوس کردم عاشقت باشم
ازدواج- شعری از مجتبا پورمحسن
- بازی کردن با آبروی یک صنف فرهنگی
کاوه فولادی نسب
| آرشيوکتاب ماه
هنوز هم ماشینها گیر کردهاند توی ترافیک و بوق میزنند. مثل همیشه. سرم را از پنجره تو میآورم. اینجا هم چیزی تغییر نکرده. همه چیز مثل همیشه است. سیگار توی بالکن یا جلوی در خانه بیشتر از توی خانه مزه میدهد. پاکت سیگار را بر میدارم. سرم درد میکند. در بالکن را باز میکنم. صدای آبپاش همسایه از بالکن بالای سرم میآید. دوست دارم دوباره بخوابم اگر این صدای دمپاییها بگذارد. پابرهنه توی بالکن میروم.
«فارسی بخند» مجموعهای است از داستانهای کوتاه سپیده سیاوشی که نشر قطره منتشر کرده است.
![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)