« شعبهی دیگری ندارد! | صفحهی اصلی | زندگی دوگانهی ناتور »
...
وقتی به هم نزدیک میشویم
بیشتر از هم فاصله میگیریم
وقتی با هم هستیم
بیشتر تنهاییم
آرام آرام
خانهای در ذهنمان شکل میگیرد.
او تنهاست
من هم تنهایم
و از دودکش خانه
اندوه بالا میرود
دیوارهای گلی نامریی
لخت و عور
به هر طرف که مینگریم
به خودمان برمیخوریم.
«شعرهای عزیز نسین- مترجم: رسول یونان- نشر مشکی- چاپ دوم ۱۳۸۶»
لينکده
- نقشهی اشغال فلسطین در طول زمان
فردا نیوز
- قدر این شبها
اگر پاسبانی که در تاریکی سوت میکشد، پسر من بود
- شما نمیدانید چهقدر عجیب است، دردناک است، که مامانم برای بابام گریه کند...
بهناز میم
- یکشنبه منتشر شد
اولین رمان آراز بارسقیان
- پایان کار ایکاروس
حرف خیلیهاست به گمانم- خواب بزرگ
| آرشيوکتاب ماه
«تا روشنایی بنویس» دربرگیرندهی ۱۶ یادداشت بسیار خواندنی است از احمد اخوت، در حاشیهی نوشتن، و یکی از بهترین کتابهایی که در این چندسال خواندهام. از این ۱۶ یادداشت، «وحشت از صفحهی سفید» و «سندرم کتاب دوم» و «کتابهای ناخوانده» را بیشتر دوست داشتم و -دروغ چرا؟- این سه یادداشت عصای دستام شدهاند. «تا روشنایی بنویس» را جهان کتاب منتشر کرده است.
![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)