وای به روزی که بگندد نمک
و باز سوال اساسی این است که اگر فیلمنامهنویس «مرگ تدریجی یک رویا» کسی جز علیرضا محمودی -روزنامهنگار خوشنام و همسر مینا اکبری- بود، دوستان روشنفکر، روزنامهنگار و وبلاگنویس -که متاسفانه یا خوشبختانه میانشان داستاننویس هم زیاد است و همین چند ماه پیش از لباس زیر نویسندگان یک کار طنز پرچم ساختند- باز هم سکوت میکردند؟
لينک مطلب |
« صفحهي بعدي | صفحهي قبلي »
لينکده
- سنگی با نام همهی دخترهای آبان 53
هزارکتاب
- آموزش داستاننویسی به سبک فرهاد جعفری
گفتمگفت
- قصههایی قدیمی در ساحتی مدرن
دربارهی پرسه زیر درختان تاغ- شاهرخ گیوا
- با «فرهیختگان»، یکی دو ساعت بعد از اعلام نتایج جایزهی بنیاد گلشیری
حرفهای حامد اسماعیلیون، پیمان اسماعیلی و من
- هراس از جشن سادهی تولد
یادداشتی خواندنی از پوریا عالمی


![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)