آدم بزرگ‌ها دنبال چه هستند؟


من از سیاست «آدم بزرگ»‌های روزنامه‌ی «کارگزاران» بی‌خبرم، اما با این رویه‌ای که گروه کارگری روزنامه در پیش گرفته، با این یادداشت‌ها و گزارش‌های خاص و پاسخ‌های تند و تیز( اینجا و اینجا را ببینید) به «جوابیه»‌های وزارت کار - که ادبیات‌شان بیش‌تر آدم را یاد کل‌کل‌های شفاهی و وبلاگی می‌اندازد و به نظر من جایش، دست‌کم در شرایط فعلی، در روزنامه نیست- هیچ بعید نمی‌دانم که همین روزها دودمان روزنامه به باد برود و تعدادی از دوستان خوبم به بهانه‌ی «سیاه‌نمایی»، «نشر اکاذیب» و «تشویش اذهان عمومی» دوباره بیکار شوند.
برای من که چند سالی است -کم و بیش- از دور با خط قرمزهای این «آدم بزرگ‌»ها سر و کار دارم، عجیب است که همیشه وقتی نوبت به صفحات فرهنگی و هنری می‌رسد، این خط قرمزها شکل دیگری پیدا می‌کنند، پررنگ‌تر و غیرقابل تغییر می‌شوند و حتی «نام‌ها» را هم در برمی‌گیرند، اما ترک‌تازی صفحات دیگر، شاید چون در جهت منافع حزبی و مقاصد سیاسی است، نادیده گرفته می‌شود.



« صفحه‌ي بعدي | صفحه‌ي قبلي »