آمین!
نمیدانم چرا، اما این بالا و پایین پریدن بعضی دوستان نویسنده و روزنامهنگار را که میبینم، این اشتیاق عجیب برای رسیدن به خبری از حضور «خالد حسینی» در ایران و این ناز و غمزهی کارگزار و مدیر برنامههای خالد حسینی و آنها که قرار است در ایران میزبان آقای نویسنده باشند، یاد چند سال پیش میافتم و حضور اورهان پاموک در ایران و ماجرای تحقیرآمیز روز آخر سفرش. نمیدانم شما هم یادتان هست و اصلا از ماجرا خبر دارید یا نه، اما بعید میدانم که محمود دولتآبادی آن روز و رفتار توهین آمیز اورهان پاموک را - که اتفاقا هنوز نوبل نبرده بود- فراموش کرده باشد.
انشاءالله که گربه است و هیچ کس کاری نکرده و نمیکند که جمعی را تحقیر کند و انشاءالله که نویسنده و داستاننویس و کلمه هم همیشه همینقدر حرمت و ارزش داشته باشند در این کشور.
« صفحهي بعدي | صفحهي قبلي »
لينکده
- سنگی با نام همهی دخترهای آبان 53
هزارکتاب
- آموزش داستاننویسی به سبک فرهاد جعفری
گفتمگفت
- قصههایی قدیمی در ساحتی مدرن
دربارهی پرسه زیر درختان تاغ- شاهرخ گیوا
- با «فرهیختگان»، یکی دو ساعت بعد از اعلام نتایج جایزهی بنیاد گلشیری
حرفهای حامد اسماعیلیون، پیمان اسماعیلی و من
- هراس از جشن سادهی تولد
یادداشتی خواندنی از پوریا عالمی


![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)