« عوض نشو، رنگ نباز و نشکن... | صفحه‌ی اصلی | خیابان‌ یک‌طرفه‌‌ای که غمگین نیست »

اعتراف

May 13, 2008

سخت است، درد دارد، آزار می‌دهد، اما حالا خیلی خوب می‌دانم که می‌شود کثیف‌ترین، بی‌پرنسیپ‌ترین، خودخواه‌ترین، طمع‌کارترین و گه‌ترین آدم‌های این مملکت را از میان جماعت نویسنده و روشنفکرش کشید بیرون. نان‌به‌نرخ روزخورهای بی‌شرف بزدل...

لينک مطلب | 11:38 PM