« قصه‌ی ناتمام مانده‌ها | صفحه اصلی | روزانه »

فقط برای چند لحظه!

یکشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۸۶

نشسته رو به دوربین و با بغضی تقلبی می‌گوید: «خدایا، فقط برای چند لحظه درد و رنج جانبازان شیمیایی را به ما ببخش تا ما هم از عشق‌بازی آن‌ها با تو با خبر بشویم...»
تبر هم گردنش را نمی‌زند.





ديوانگی‌ها


حالا شبیه مادرم شده‌ام
وقتی که ترکش می‌کردم و نمی‌دانست

حالا شبیه تو شده‌ام
وقتی که دوستم داشتی و نمی‌دانستم

حالا شبیه خودم شده‌ام
خانه‌ای ویرانه و
کلیدی در مشت

«معصومه ضیایی»


کتاب ماه


Cafe-Piano.jpg

خوش‌خوان است و جذاب، شروع‌اش که می‌کنی نمی‌توانی به این سادگی‌ها کنارش بگذاری، پر است از لحظه‌های ناب و ایده‌های درخشان و طنازی‌های «فرهاد جعفری» و - بین خودمان بماند- فکر می کنم بهترین رمانی است که سال گذشته منتشر شده است. کافه پیانو را نشر چشمه به بازار کتاب فرستاده است.

يادداشت‌های من در مطبوعات

بایگانی يادداشت‌ها

جستجو


بايگانی

ماهيانه


پشتيبانی

Movable Type 3.33 |

hamidreza [dot] com