سايت‌ها

وبلاگ‌ها

قصه‌ی ناتمام مانده‌ها

در پاسخ به دعوت خانم ریاحی عزیز:

1. فکر می‌کنم قبلا هم چیزکی درباره‌ی «مسیح بازمصلوب» کازانتزاکیس و ارادت‌ام به این کتاب نوشته‌ام. مسیح بازمصلوب برای من یک کربلای چهار به تمام معنی است (نمی‌دانم چرا مدتی است تلویزیون گیر داده است به نمایش مستندهایی درباره‌ی جنگ، اما به هرحال یکی از نتایج‌اش می‌شود همین جمله‌ی من). آزاردهنده‌ترین و خسته‌کننده‌ترین کتابی که تا‌به امروز به دست گرفته‌ام، یکی از چهار رمانی که در حمله‌ی اول ناتمام رهایشان کردم و تنها رمانی که هرگز تلاش نکردم دوباره به جنگش بروم (سه رمان دیگر، «خشم و هیاهو»ی فاکنر، «گفت‌وگو در کاتدرال» یوسا و «اگر شبی از شب‌های زمستان مسافری»‌ی کالوینو بودند که اولی و دومی را در حمله‌ی سوم و آخری را در حمله‌ی دوم فتح کردم!) مسیح بازمصلوب نقطه‌ی پایانی بود بر عطش من به خواندن کتاب‌های کازانتزاکیس...

2.« نظریه ادبی، معرفی بسیار مختصر» جاناتان کالر. مطمئن باشید کتابی نیست که بتوانید در محل کارتان از پسش بربیایید. مدت‌هاست در کشوی میز محل کارم مانده، چون از وقتی کتاب را برده‌ام شرکت کارهایم چند برابر شده و فرصت نکرده‌ام حتی یک صفحه بیش‌تر از آنچه در خانه خوانده بودم، جلو بروم. مشکل بزرگ‌تر این است که هر روز فراموش می‌کنم کتاب را به خانه بیاورم.

3. بعضی‌ها می‌گویند «تاریخ نقد جدید» رنه ولک یک کتاب مرجع است و نیازی به خواندن آن نیست، من اما فکر می‌کنم کسی که نقد می‌نویسد و نقد ادبی را جدی می‌گیرد باید دست کم یک بار این کتاب را ورق زده باشد. جلدهای یک و پنجش تمام شده‌اند اما جلدهای دو، سه و چهار ( که متاسفانه این آخری خودش دو جلد است!) دست نخورده مانده‌اند. امیدوارم در نوروز و فصل فراوانی سنجد بتوانم گامی به پیش بردارم.

4. هنوز داستان‌هایی از «نیمه‌ی تاریک ماه» گلشیری مانده‌اند که نخوانده‌ام‌شان.

نمی‌دانم قبلا از نخوانده‌هایشان گفته‌اند یا نه، نمی‌دانم قبلا کسی دعوت‌شان کرده به نوشتن و اصلا دوست دارند که بنویسند یا نه، اما من دعوت می‌کنم از صاحبان عزیز این خانه‌ها برای نوشتن از ناتمام‌هایشان: لحظه، غلاف تمام فلزی، انگار نه انگار، طلوعی تا فردا و اسنپ‌شات.

- اسنپ‌شات از کتاب‌های ناتمام‌اش نوشته...
- فهرستی از ناتمام‌مانده‌ها در طلوعی تا فردا
- ادبیات را شستیم گذاشتیم کنار!