« نیمهی تاریک ماه
کوتاه دربارهی جایزهی بنیاد گلشیری
|
صفحهی اصلی
| همینجوری! (اپیزود دوم) »
...
قرار نبود داستان به اینجا برسد، نه؟ قرارمان این نبود.
دور و بریها «بایپس» که به گوشششان میخورد وا میروند و دنبال دلیل میگردند و چون به جایی نمیرسند دوباره تو میشوی شریک مصیبت و دلیل هرچه بیدلیل است و شوری این روزها را باز میگذارند به حساب خواست تو. من اما هنوز فکر میکنم که حواست هست به ما و مثل همیشه درست در آن لحظهی آخر پیدایت میشود. اشتباه میکنم؟
فردا یکی از همان لحظههاست، یادت میماند؟ فردا...
لينکده
- تداوم چند خط خون
کوتاه، دربارهی مجموعه داستان رگبار
- ادبیات، دینامیت نیست
محمد حسینی
- نامزدهای نهایی جایزهی مهرگان معرفی شدند
ایسنا
- شما هم کتاب گرفتار دارید؟
حسن محمودی- روزنامهی فرهیختگان
- هر صدای ادبی یک دنیای منحصر به فرد است.
داوود غفارزادگان
| آرشيوکتاب ماه
هنوز هم ماشینها گیر کردهاند توی ترافیک و بوق میزنند. مثل همیشه. سرم را از پنجره تو میآورم. اینجا هم چیزی تغییر نکرده. همه چیز مثل همیشه است. سیگار توی بالکن یا جلوی در خانه بیشتر از توی خانه مزه میدهد. پاکت سیگار را بر میدارم. سرم درد میکند. در بالکن را باز میکنم. صدای آبپاش همسایه از بالکن بالای سرم میآید. دوست دارم دوباره بخوابم اگر این صدای دمپاییها بگذارد. پابرهنه توی بالکن میروم.
«فارسی بخند» مجموعهای است از داستانهای کوتاه سپیده سیاوشی که نشر قطره منتشر کرده است.
![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)