« پدر... |
صفحهی اصلی
| نیمهی تاریک ماه
کوتاه دربارهی جایزهی بنیاد گلشیری
»
روز سوم
امروز حالش بهتر از دو روز اول بود و روحیهاش هم، آنقدر که وقتی برای اکو از CCU بیرون میبرندش، جوگیر بشود و از یک لحظه غفلت پرستار استفاده کند و از روی ویلچر بلند شود و بعد هم... طبیعتا -به قول خودش- ولو شود روی زمین! میگویند اگر اتفاق خاصی نیافتد، احتمالا فردا یا حداکثر شنبه منتقلاش میکنند به بخش، و من فکر میکنم اتفاق خاص چه نسبت نزدیکی با لجبازیهای این مرد دارد.
ممنونم از همهی آنها که این چند روز بودند، با صدا، کلمات و مهربانیشان. و مگر یک ناتور از زندگی چه میخواهد؟
لينکده
- تداوم چند خط خون
کوتاه، دربارهی مجموعه داستان رگبار
- ادبیات، دینامیت نیست
محمد حسینی
- نامزدهای نهایی جایزهی مهرگان معرفی شدند
ایسنا
- شما هم کتاب گرفتار دارید؟
حسن محمودی- روزنامهی فرهیختگان
- هر صدای ادبی یک دنیای منحصر به فرد است.
داوود غفارزادگان
| آرشيوکتاب ماه
هنوز هم ماشینها گیر کردهاند توی ترافیک و بوق میزنند. مثل همیشه. سرم را از پنجره تو میآورم. اینجا هم چیزی تغییر نکرده. همه چیز مثل همیشه است. سیگار توی بالکن یا جلوی در خانه بیشتر از توی خانه مزه میدهد. پاکت سیگار را بر میدارم. سرم درد میکند. در بالکن را باز میکنم. صدای آبپاش همسایه از بالکن بالای سرم میآید. دوست دارم دوباره بخوابم اگر این صدای دمپاییها بگذارد. پابرهنه توی بالکن میروم.
«فارسی بخند» مجموعهای است از داستانهای کوتاه سپیده سیاوشی که نشر قطره منتشر کرده است.
![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)