سايت‌ها

وبلاگ‌ها

« بازهم «...» | صفحه‌ی اصلی | در ستایش دون ژوانیسم! »

همین‌جوری!

لابد برای شما هم پیش آمده، که مثلا یک روز به خودتان بیایید و حس کنید که زمین و زمان به صورت گروهی مشغول معاشقه با شما هستند، هیچ کس در این خراب‌شده قدر شما را نمی‌داند و به کارهای درخشانی که برای مردم‌ انجام داده‌اید توجه نمی‌کند، در تمام این سال‌ها فقط عمرتان را تلف کرده‌اید، بی‌دلیل از زندگی با ارزشتان برای جامعه‌ی بی‌ارزشتان گذشته‌اید و مشتی [...] و [...] و [...] دوره‌تان کرده‌اند.
کسانی را می‌شناسم که فکر می‌کنند با امضا گرفتن از مردم و نوشتن نامه و... می‌توانند به خواسته‌هایشان برسند، بعضی‌ها هم هستند که خیال می‌کنند با جمع شدن در یکی از پارک‌های شهر و آواز خواندن یا مثلا قدم زدن در یکی از میدان‌های اصلی شهر به رویاهایشان می‌رسند. بعضی‌ها برای روزنامه‌ها یادداشت‌های بلند و کوتاه می‌نویسند و دلشان به خط ‌خطی‌های روزانه‌شان خوش است و بعضی‌ها چپ و راست به سوال‌های خبرنگاران BBC و AP جواب می‌دهند و از دیدن تصویر خودشان در تلویزیون ذوق می‌کنند. از هر دسته‌ای که باشید، این جمله‌ها به گمانم برایتان جالب خواهد بود؛ هرچه باشد همه به زنگ تفریح احتیاج دارند:

1. بچه‌ها فکر کنم ته کوچه دارند تیزَر می‌سازند.
2. من می‌رم فالِکس چایی رو پر کنم.
3. یک بار دیگه این یارو بره رو اعصابم با یک «کاتا پرنده» لهش می‌کنم.
4. ما رو سکه‌ی رو یخ نکن مهندس ( ترکیبی است از سنگ رو یخ و سکه‌ی یک پول کردن)
5. یک «رمان» داری بدی من ببندم رو این جعبه؟ (روبان؟)
6. این افکار «زائده‌ی» یک فکر بیمار است.
7. اگر دست این‌ها باشه که میگن زن‌ها باید «دوبنده» بزنند به صورتشون.
8. طرف «سگ خانه به دوش» اینجا است. ( سگ خانه زاد؟)
9. کاشی به از هیچی
10. مگه «خمره» است که دو روزه تموم بشه؟ (خم رنگرزی)
11. «سر پل ذهاب» باید جواب پس بدیم مهندس ( سر پل صراط؟)
12. مرتیکه عفت کلام تو رفتارش نداره!
13. دو ساعت تموم داشت «هرهر» گریه می‌کرد.
14. تو یک لَمپُن به تمام معنایی. (lampon )
و غیره...

تذکر: این جمله‌ها در این چند ماه دست کم سه بار تکرار شده‌اند و دو عزیزی که این جمله‌ها را گفته‌اند:
ساعت هفت و نیم صبح کارت می‌زنند و هشت شب از شرکت می‌روند بیرون، مرد زندگی‌اند و به آسایش خانواده‌هایشان اهمیت می‌دهند، فقط صفحات ورزشی و حوادث روزنامه را می‌خوانند، فقط یک بار در عمرشان به نمایشگاه کتاب رفته‌اند، فقط یک بار در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرده‌اند، روی پاسپورتشان هرسال دوبار مهر ورود و خروج می‌خورد، در بهترین نقاط تهران زندگی می‌کنند و از یکی از بهترین دانشگاه‌های ایران فارغ‌التحصیل شده‌اند؛ یکی مهندس عمران است و دیگری مهندس مکانیک...

همین دیگر! زنگ تفریح تمام شد. حالا برگردید سرکارتان...