سايتها
هفتان
گنجور
بازنگار
اعتماد
سینما
عکاسی
کارگزاران
جن و پری
بنياد گلشيری
وبلاگها
{عامهپسند }
{عروسک کوکی}
{ناتور }
{یک پزشک }
{بازتاب نفس صبحدمان }
{از پشت یکسوم}
{فلش }
{آقای اوف }
{مریم مومنی }
{زن روزهای ابری }
{لحظه }
{دورترها}
{خسرو نقیبی }
{تجربههای آزاد }
{رمزآشوب }
{صفحهی سیزده }
{خوابگرد }
{This is me }
{یک پنجره }
{خواب بزرگ }
منصور نصیری
پاگرد
سهروزپیش
مامهر
زننوشت
مریم گلی
ورطه
آوا و لحظههایش
محسن آزرم
اگنس
فروغ
خسوف
اسنپشات
اتاق پسر
غلاف تمام فلزی
طلوعی تا فردا
Neverland
لولیان
سیب گاززده
امیرمهدی حقیقت
خشموهیاهو
بر ید باد صبا
مهناز میناوند
دژاوو
از زندگی
حسن محمودی
Miss Anonymous
Powered by
BlogRolling
« همینجوری! | صفحه اصلی | حکم ما را چه کسی میدهد؟ »
و چقدر این قصه تکراری است
این روزها
تمام شدن و ناتمام رفتن هم حال و
هوای خودش را دارد!
پ.ن بیربط: روزهای اول فقط یک کنجکاوی ساده
بود، ولی حالا شده است یک عادت.چند روزی است که ترافیک چمران بهانهی خوبی
شده برای اینکه گوشم را بدهم به دست فاطمه صداقتی و برنامهی
href="http://www.khabgard.com/?id=1163796479">«جوانی به وقت
فردا». شاید بعدا دربارهی این برنامه و اجرای قابل
قبول گوینده-مجریاش( که به نظرم خیلی خوب از پس کارش بر آمده است) بیشتر
نوشتم، اما امروز به سرم زد که چند خطی اینجا بنویسم و بگویم
آدمی که چند سالی است رابطهاش با رادیو محدود شده است به
پیامهای ترافیکی رادیو پیام و سرک کشیدنهای گاه و بیگاه
شبانه به رادیو فرهنگ، چند روزی است که ساعت خروج از محل کارش را طوری
تنظیم میکند که برای چند دقیقه هم که شده گیر این جماعت کار درست «جوانی
به وقت فردا» بیافتد.
لينکده
- آدم مگر چندبار عاشق میشود؟
علیرضا معتمدی
- مصائب پاگرد
یادداشت من در حاشیهی رمان پاگرد- خوابگرد
- حاشيهی غيرسياسي بر بازنشستگي استادان
حرفه؛ خبرنگار
- خدا نیاورد روزی را که یک ناکس بخواهد درمهریزسینما بزند.
امام جمعهی مهریز
- خینه یا خانه؟ گینه یا گونه؟ مسأله، فعلاً، همین است...
در حاشیهی مجموعه داستان «یک درخت، یک صخره، یک ابر» و ترجمهاش- محسن آزرم
- به خروجی ما توجه کنید.
گفتوگویی خواندنی با مجید حمیدزاده

![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)