یک جور سرخوشی موقت

با دیدن اسم فانفار انگار وحشتش دوباره پتک شد تو کلم . البته پتک اول دیدن
اسم اتابک بود. من کارهاتو فقط اینجوری دوست دارم بخونم و واقعا از فانفارت
لذت بردم . موفق باشی ....

آقا تبریک. ضمنا استاد با لینک تان جانی بخشیده اید به کلبه ی ویران ما.
دستت درد نکند در این وانفسا که گاهی فکر می کنم تا کی می توانم و جانش را
دارم که کل کل کنم، در این وانفسا که دل توی دلم نیست برای جایی که در آن
به دنیا آمده ایم و در این شرایط اره در ماتحت که آدم نمی داند چه کار باید
بکند.

پدرام جان سلام. تادانه همان تادانه است و يوسف همان و عليخاني همينم كه
هستم. همه چيز سر جايش هست و تنها چيزي كه نيست منم. من نبودن هم به بودن
سال هاي سال پيش مي ارزد... بگذريم. باور كن خيلي دوست دارم يكي از اين
داستان هاي مجموعه جديدم كه آماده شده براي اين كه به ناشري بدهم در وبلاگم
بگذارم اما مدام امروز و فردا مي كنم. بعد هم درگير گردآوري قصه هاي
عاميانه مردم الموت هستم با افشين نادري و كمتر تهرانم. ديگر اين كه زندگي
خرج دارد و ناچارم يك سال بيكاري ام را جبران كنم تا دوباره مثل آن روزها
موهايم سفيد نشود و رويم سياه و خجول و ... به هر حال دخترم پنج ساله شده و
همين طور خرج است كه مي رسد... خيلي نوشتم. اين هم در عوض تمام حرف نزدن
هايم. تو چگونه اي؟ رو به راهي؟ قربانت يوسف

salam, man dastane fanfaret ro ghablan khundeh budam, moshtari par o pa
ghorse majaleh zanan ham hastam emroozam didam jadidesh umadeh hala
mikharam, faghat masaleh ineh ke man chan vaght pish barashoon dastan
mail kardam kasi javabamo nadad fek konam taghsire fanfare to shod :((
movafagh bashi sale khubi dashteh bashi man ta bade eyd dasresi be net
digeh nadaram. bye

خاطرات بچه گيمونو تازه کردي ولي از کجا چله تابستون گوجه سبز پيدا کردي!

http://www.zanan.co.ir/literature/000516.html :-)