در بهار کسی دوباره زنده نمی‌شود

ممنون که تذکر دادی. درستش کردم.

سلام . مبارك است . آدرس لينكت را عوض كردم

هرگز از مرگ نهراسیده ام همه ی هراس من از مردن در سرزمینی است که......

سایت جدید مبارک بادا.

:)

زندگی هرچه هست،‌خواستنی است.در دنیای ما هر کس به زندگی خویش بیش از
همسایه‌اش دلبستگی دارد.این طبیعی است.اما«باب»هرگز در بهار دوباره متولد
نخواهد شد،آن«ویت کنگ»‌هم همین طور.ولی تو،‌الیزابت، و نسل‌های بعد از تو
درباره‌شان چگونه داوری خواهند کرد؟ زندگی یک نوع محکومیت به مرگ است و
درست به همین خاطر است که باید آن را طی کنیم؛بدون حتا یک گام اشتباه،‌بدون
آنکه ثانیه‌ای به خواب رویم و یا تردید کنیم که داریم اشتباه می‌کنیم،‌باید
آن را طی کنیم.ما که انسان هستیم و نه فرشته ... و نه حیوان... ما که بشر
هستیم... . بیا خواهر کوچکم،‌الیزابت،‌تو روزی می‌خواستی بدانی زندگی یعنی
چه‌؟ آیا باز هم می‌خواهی بدانی؟ ـ آره، ‌زندگی یعنی چه؟ ـ‌ زندگی ظرفی است
که باید خوب پرش کرد،‌بدون این که لحظه‌ای را از دست بدهیم. ـ حتا اگر وقتی
پرش می‌کنیم، ‌بشکند؟و اگر بشکند...؟ ـ فرقی نمی‌کند؛صحنه را طی
کرده‌ای،‌فقط کمی تندتر.مدت زمانی که تو برای این طی کردن صرف می‌کنی مهم
نیست؛‌مهم شکل طی کردن تو است.مهم این است که آن را «خوب» طی کنی./ فالانچی

سلام گرامی. خوبی؟ علیرغم زیبایی وب جدید عجیب فضای دلتنگی دارد. چرا؟

مرگ خود به خودی در زندان نامرئی می فهمی که ....

به جز انسان همه چیز این جهان جاودانه است . چون همه از مرگ بی خبرند . (
بورخس )