« دوباره باران ، دوباره تو ، دوباره... | صفحه اصلی | چند کلمه درباره آقای نويسنده »
گاهی سکوت چيز خوبيه...!
بد نيست اگر آدمها گاهی « اعتراف کردن به اشتباهشان » را
تمرين کنند . من دو روز است به اين نتيجه رسيدهام که انتشار آن دو
يادداشت لعنتی – که ديشب حذفشان کردم - در اين وبلاگ کار درستی نبوده
است ؛ و حالا فکر ميکنم بايد از همه آنهايی که آن دو يادداشت را
خواندهاند عذر بخواهم . همين ! حرف ديگری هم نيست...
لينکده
- ابتدايیترين نياز همين بودن در جمعی همزبان است
گفتوگو با حسین سناپور دربارهی کارگاههای داستاننویسی- ایسنا
- مرگهای چهارشنبهای
خوابگرد
- موضع روزنامه کارگزاران، حمایت بیقید و شرط از مردم فلسطین است
مهران کرمی
- برای هجوم بیامان درد
مریم مهتدی
- هنوز ندانستهام...
نیکات
- در متن و حاشیهی برخی پنچریهای اخیر!
چند کلمهای در حاشیهی دومین مجموعه داستان حامد حبیبی- خوابگرد
- همهی ما، توی تنهایی کوچک خودمان پیر می شویم ...
زن روزهای ابری
| آرشيوکتاب ماه
اولین رمان فرشته احمدی را هنوز نخواندهام، اما از دو-سه نفر- که سلیقه و نظرشان را قبول دارم- شنیدهام که «پری فراموشی» رمان محکم و جذابی است، نگاه حاکم بر این رمان به شدت« زنانه» با نگاه دیگر رماننویسان زن متفاوت است و دیگر کسی در این رمان به دنبال راه انداختن جنگ و جدلهای جنسیتی نیست. امیدوارم که حق با این سه دوست منتقد و داستاننویس باشد و ادبیات داستانی ما- در این حوزه- یکی دو گام به پیش رفته باشد. «پری فراموشی» را نشر ققنوس منتشر کرده است.
![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)