داشتم به ديدن تو می‌آمدم که...

فکر می‌کردم
برگشته‌ام سرجای اولم؛می‌خواستم اينجا هم بنويسم فکرم را.حالا ولی هی
می‌نويسم و پاک می‌کنم؛هی نگاهت می‌کنم که اتاق دور سرت مي چرخد و هی لعنت
می‌فرستی به من و هی لعنت می‌کنم خودم را.شايد خودت هم بدانی،اما بگذار
راستش را بگويم.حالا ديگر هيچ چيز سر جايش نيست؛جز دوست داشتن تو که انگار
هيچ وقت قرار نيست از جايش تکان بخورد و به href="http://maroufi.malakut.org/archives/015205.shtml">قول عباس
معروفی که دوستش دارم و می‌دانم دوستش داری ، اين یکی دیگر تقصير من
نيست...!