« آقای غلامی ، آخرين بار کی يک داستان خوب خوانده ايد ؟ | صفحهی اصلی | ديوانگی ۱۱ »
... (۲ ) !
October 9, 2004
نه ، من خانه اي ندارم ، سقفي نمانده است
.
ديوار و سقف خانه من
همين هاست كه مي نويسم .
همين طرز نوشتن از
راست به چپ است .
در اين انحناي نون است كه مي نشينم ،
سپر من از همه
بلايا سركش ك يا گ است ...
« هوشنگ گلشيري »
لينک مطلب | 12:00 AM
لينکده
- تداوم چند خط خون
کوتاه، دربارهی مجموعه داستان رگبار
- ادبیات، دینامیت نیست
محمد حسینی
- نامزدهای نهایی جایزهی مهرگان معرفی شدند
ایسنا
- شما هم کتاب گرفتار دارید؟
حسن محمودی- روزنامهی فرهیختگان
- هر صدای ادبی یک دنیای منحصر به فرد است.
داوود غفارزادگان
| آرشيوکتاب ماه
هنوز هم ماشینها گیر کردهاند توی ترافیک و بوق میزنند. مثل همیشه. سرم را از پنجره تو میآورم. اینجا هم چیزی تغییر نکرده. همه چیز مثل همیشه است. سیگار توی بالکن یا جلوی در خانه بیشتر از توی خانه مزه میدهد. پاکت سیگار را بر میدارم. سرم درد میکند. در بالکن را باز میکنم. صدای آبپاش همسایه از بالکن بالای سرم میآید. دوست دارم دوباره بخوابم اگر این صدای دمپاییها بگذارد. پابرهنه توی بالکن میروم.
«فارسی بخند» مجموعهای است از داستانهای کوتاه سپیده سیاوشی که نشر قطره منتشر کرده است.
![hamidreza [dot] com](http://www.natoor.com/images/template/hamidreza.gif)